Articles & Insights

Toplumsal Normların Cenderesinde Bireysel Varoluş: “Karakter Terbiyesi” Olarak Yalnızlık ve Nadide Ruhların Ontolojisi Evlilik, yalnızlık, toplumsal onay ve varoluş asaleti üzerine felsefi bir deneme Felsefi Deneme | Sosyoloji | Toplum ve Varoluş “Medeni hâl, insan ruhunun derinliğini ölçen bir terazi olamaz. Felsefi anlamda yalnızlık, eksikliğin gölgesinden çıkıp karakterin, mesafenin ve içsel olgunluğun terbiyesine dönüşebilir.”

AYNA’dan Türkiye’ye: Egemenliğin Kırık Sahnesi Türkiye Siyasetini Teatral Bir Politik Okuma Nesnesi Olarak Düşünmek Parti Siyasetinden Güç Mimarisine; Hukuktan NATO’ya, Medyadan Halkın Siyasal Özne Oluşuna Bir Anlatı Okuması Politik Deneme | Sosyal Bilim | Anlatı | Sahne Arkası Notları

Pop sanat, sokak estetiği ve kültürel ikonların yeniden dolaşıma girdiği bir açılışın ardından

Mizah yukarıya vurduğunda zekâdır. Aşağıya vurduğunda yalnızca güç refleksidir. 'Bir hastane açılışında anlatılan “Kürt kadın” vurgulu fıkra üzerinden mizah, temsil, kadın bedeni, etnik kimlik ve kamusal kahkaha üzerine retorik bir okuma.'

Parti Siyasetinden Güç Mimarisine; Sosyal Bilim ve Anlatı Okuması

"Bizde evlilik ve çocuk sahibi olmak çoğu zaman bir başarı nişanı gibi görülür. Oysa medeni hâl, insanın ruh kalitesini ölçen bir terazi olamaz... Felsefi anlamda yalnızlık, bir eksiklik değil, asil bir karakter terbiyesidir." İlber Ortaylı’nın 'yalnızlık ve mesafe' tespitinden yola çıkarak; Bauman, Kierkegaard ve Nietzsche gibi düşünürlerin gözünden modern toplumun evlilik ve yalnızlık algısını masaya yatırdım.

The works referenced pop art and street aesthetics yet reactivated cultural icons with playful and incisive energy.

This essay examines the quiet and often invisible forms of politics created by immigrant women in New York through art, labor, academic life and neighborhood practices. It explores how these everyday actions shape political subjectivity and reveal the practical and emotional dimensions of freedom in the United States.

🇹🇷 (TR) Bu makale, New York’ta göçmen kadınların sanat, emek, akademik yaşam ve mahalle pratikleri üzerinden kurduğu sessiz ve görünmez siyaset biçimlerini inceler. Bu gündelik eylemlerin politik özneleşmeyi ve Amerika’daki özgürlüğün pratik boyutlarını nasıl şekillendirdiğini ortaya koyar.